Samen op pad en in achtervolging op
Vrijdagochtend vertrok ik, samen met clubgenoten Ton, Henk en Maastrichts Mooiste 2007 naar Maastricht. Medereizigster Ellen kwam een uurtje later. De vorige vakantie in Ierland zat nog in haar benen, dus na een extra uurtje rust trok ook zij naar het zuiden.
Mike was ‘s-morgens rond 9 uur al vertrokken om de laatste 140 km per fiets af te leggen naar de Limburgse hoofdstad. Voor ons volgde slechts een reis van 3 uur.
Later in de avond vervoegde Margreet ons bij ons. Zij was per auto gekomen. Nog veel later verkoos Cultuurbarbaar Fred (hier zijn verslag) een rit per trein, die hem in het begin van de nacht naar zijn hotelkamer bracht.
Zaterdag de dag gevuld met een korte training en veel fietsen. Ge-achten op naar de St. Pietersberg om te laten zien dat wij ook fietsend omhoog konden. Daarna volgden met regelmaat van de klok een demarage in het heuvelachtige landschap. Ik kon met met stadsfiets met 8 versnellingen niet achterblijven.
Maar waar we eigenlijk voor kwamen was de loop. "Maastrichts Mooiste", een wedstrijd over 15 km. Ik had mijzelf voorgenomen om haaswerk te verrichten voor Maastrichts Mooiste 2007, in de persoon van clubgenote Helmie. Vorig jaar was 1.03.35 genoeg voor de 1e plek. Dit jaar leek de vorm beter, maar we moesten maar zien.
Ik nam het voortouw, maar bemerkte al snel dat Helmie het niet makkelijk had. Na veel kinderhoofdjes in de binnenstad bereikten wij het 5 km punt net onder de 21 rond, maar daarna begon het klimwerk pas echt. De 10 km werd in 42.36 bereikt. Het verval in het zware stuk viel dus mee.
Samen waren we op pad, maar nu in achtervolging op Maastrichts Mooiste 2008. De dame voor ons had teveel voorsprong en ze wist op overtuigende wijze uit te lopen.
Na circa 11 km werd de daling ingezet om vervolgens weer in de binnenstad van Maastricht te eindigen.
De plaats was duidelijk. Eerste kon zij absoluut niet meer worden en de voorsprong op nummer 3 was voldoende met nog 500 meter te gaan. Helmie werd met 22 seconden voorsprong 2e met een tijd van 1.03.43
Uiteindelijk een mooie reeks van tussentijden met 20.50-21.47 en afsluitend 21.05. Al met al redelijk vlak, ondanks het heuvelachtige parcours.
T.o.v. van vorig jaar betekende dat een toegift van slecht een 0,5 seconde per kilometer. Waar hebben we het over.
Op de brug, zo’n 600 meter voor de finish had ik het al gezien. Plaats 2 is veilig en het laatste stukje zou ze wel trekken. Ik besloot te keren om reisgenote Ellen op te pikken.
Voorzichtig had ik een berekening gemaakt die haar mogelijk tot in de 1.08 zou leiden. Zelf zou ze met 1.12 al tevreden zijn. Alles ertussen was dus alleen maar winst.
Ongeveer met nog 1 km te gaan pikte ik haar weer op om de slotkilometer haar op sleeptouw te nemen.
Eindtijd, een fantastisch mooie netto van 1.09. rond en dat op de seconde af.
Kortom, een mooie dubbelslag met 2 fantastische tijden. Dames van harte gefeliciteerd.
En wat de vakantietrip betreft. Ook de heren van het gezelschap allen hartstikke bedankt. Was een leuk weekend en zeker voor herhaling vatbaar.

17 June 2008 at 08:19
Gedegen haaswerk Lodewijk!! Ik heb begrepen uit het verslag van Fred dat het een topweekend was.
17 June 2008 at 09:50
Ahum, tja… Ik lees nu dat je je rol als galante ‘hazende’ ridder met verve hebt vervuld! Het siert je. Wel iets anders dan ik op mijn blog schreef dat Ellen jou nog net heeft ‘geklopt’. Een onjuiste voorstelling van zaken dus, al heb ik wel aangegeven dat je niet ‘voluit’ ging vanwege de glorieuze Kopjesloop vorige week…
17 June 2008 at 10:45
Mooi hoor! Dubbelhazen, extra meters maken en dan nxc3xb3g een tijd lopen waar menig recreant een moord voor zou doen.
17 June 2008 at 11:51
Ik had die 1:09 al in de uitslagenlijst gezien. Nu begrijp ik hoe dat komt. Ga je aanstaande vrijdag in Kwintsheul voor je eigen kans lopen?
17 June 2008 at 19:49
Je hebt je werk weer goed gedaan!Al moet ik zeggen dat de St.Pietersberg opfietsen geen goede voorbereiding voor een wedstrijd is!
17 June 2008 at 23:10
Ach Marina. Een mens doet wel eens gekke dingen en ik wist dat ik het de volgende dag wat rustiger aan kon doen.
Maar dat is altijd nog relatief en betekent toch nog wel een duurloop 3 tempo.
Voelde het afgelopen maandag overigens toch nog wel een beetje in de benen.